Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
fadingwhisper
Jesteśmy opuszczeni jak zbłąkane dzieci w lesie. Stojąc przede mną i na mnie patrząc, co wiesz o bólach, które są we mnie, i cóż ja wiem o Twoich. A gdybym padł przed Tobą, płakał i opowiadał, czegóż więcej dowiedziałbyś się o mnie niż o piekle, gdy ktoś Ci powie, że jest gorące i straszne. Choćby dlatego ludzie powinni stać przed sobą nawzajem z taką czcią, taką zadumą, taką miłością, jak przed bramą piekieł.
— Franz Kafka
Reposted fromno-longer-kore no-longer-kore viaNieWiem NieWiem

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl